بررسی آنلاین اختلاط کودهای کشاورزی
با این ابزار آنلاین میتوانید قابلیت اختلاط و سازگاری کودها داخل یک مخزن را بررسی کنید.
میدانید ترکیب اشتباه کودها میتواند نتیجه کاملاً برعکس بدهد؟ از کاهش اثرگذاری گرفته تا ایجاد رسوب و حتی آسیب به گیاه. با این ابزار، قبل از اینکه کودها یا سموم را با هم مخلوط کنید، میتوانید خیلی سریع از سازگاری آنها مطمئن شوید و جلوی خسارت و هدررفت هزینه را بگیرید.
ابزار بررسی قابلیت اختلاط کودهای کشاورزی
چرا باید اصول اختلاط کودها را بدانیم؟
- واکنشهای شیمیایی و تولید برخی ترکیبات نامحلول
- کاهش کارایی جذب و اثرگذاری کودها
- هدررفت هزینهها
چرا قبل از اختلاط باید بررسی کنیم؟
- کاهش هزینهها: جلوگیری از هدررفت کودها و سموم در اثر واکنشهای شیمیایی نامطلوب مانند آنتاگونیسم
- حفظ سلامت گیاه: پیشگیری از مسمومیت، سوختگی برگها و تنشهای تغذیهای
- حفاظت از سیستم آبیاری: جلوگیری از تشکیل رسوبات و گرفتگی لولهها، نازلها و قطرهچکانها
- افزایش جذب عناصر غذایی: کمک به دسترسی بهتر گیاه به مواد غذایی مورد نیاز
در زمان اختلاط کودها به چه نکاتی باید توجه کرد؟
pH کودها
از مهمترین نکاتی که باید درباره اختلاط کودها بدانید، pH کود است. کودهایی که اختلاف pH زیادی داشته باشند، با همدیگر ناسازگار بوده و درصورت مخلوط شدن، کارایی آنها کم خواهد شد. این بدان معنی نیست که کودهای قلیایی با هم و کودهای اسیدی باهم مخلوط میشوند، بلکه به این معنی است که حتی اگر دو کود قلیایی بوده و اختلاط pH زیادی داشته باشند، درصورت اختلاط ممکن است رسوب کرده و کارایی آنها کمتر شود.
نوع کودها
از دیگر نکاتی که باید مد نظر قرار دهید، نوع کود است. به عنوان مثال کودهای شیمیایی با کودهای زیستی قابلیت اختلاط ندارند.
نحوه اضافه کردن کودها به مخزن
نحوه اضافه کردن کودها به مخزن کود نیز حائز اهمیت است. اگر از قابلیت اختلاط چند نوع کود اطمینان پیدا کردید، در زمان اصافه کردن آنها به مخزن کود، از اضافه کردن همزمان آنها به مخزن خودداری کنید. در ابتدا کود اول را اضافه کرده هم بزنید، کود دوم را اضافه کرده هم بزنید و کودها بعدی را نیز به همین ترتیب داخل مخزن حل کنید و عملیات محلول پاشی یا کود آبیاری را انجام دهید.
رعایت نسبتهای اختلاط
درصورتی که از چند کود به صورت همزمان استفاده میکنید. نسبتهای اختلاط آنها را رعایت کنید. درصورت عدم رعایت، ممکن است کودها با هم واکنش داده و کارایی جذب و اثرگذاری آنها کاهش پیدا کند.
اختلاط کودهای زیستی
کودهای زیستی مایع یا جامد هردو فرم دارای میکروارگانیسمهای زنده هستند. ترکیب کودهای شیمیایی با کودهای زیستی باعث کاهش جمعیت میکروبی و از بین رفتن آنها میشود، بنابراین از ترکیب کودهای زیستی با هرگونه کود و سم شیمیایی داخل یک مخزن خودداری کنید و با فاصله زمانی مناسب، آنها را بصورت جداگانه مصرف کنید.
اختلاط سیلیکات پتاسیم
سیلیکات پتاسیم بسیار قلیایی و pH آن معمولاً از 11.3 تا 12.3 متغیر است. باتوجه به این موضوع، درصورت مخلوط شدن با کودهای دیگر ازجمله کودهای اسیدی مثل کودهای حاوی فسفر و سولفات، ممکن است باعث واکنش و تولید ترکیبات نامحلول شود. پیشنهاد میشود از ترکیب سیلیکات پتاسیم با کودها و سموم دیگر خودداری کنید.
اختلاط کودهای کلسیمی مثل نیترات کلسیم نیازمند دقت بالایی است، زیرا کلسیم در محلول میتواند با بعضی از یونها واکنش داده و رسوب ایجاد کند.
اختلاط کودهای کلسیمی
به طور کلی این نوع کودها نباید با کودهای حاوی سولفات (مثل سولفات پتاسیم یا سولفات منیزیم)، فسفاتها (مثل مونوآمونیوم فسفات) و یا کودهای اسیدی و دارای کربنات در یک مخزن مخلوط شوند، چون منجر به تشکیل ترکیبات نامحلول مثل سولفات یا فسفات کلسیم و کاهش کارایی میشود.
در مقابل، نیترات کلسیم معمولاً با نیتراتهای دیگر مانند نیترات پتاسیم در شرایط کنترلشده قابل اختلاط است، اما حتی در این موارد نیز باید تست شیشهای قبل از مصرف انجام شود.
به طور کلی توصیه میشود کودهای کلسیمی جدا از سایر ترکیبات تزریقی و در برنامههای مجزا مصرف شوند تا هم جذب گیاه بهینه شود و هم از مشکلات فنی در سیستم آبیاری جلوگیری شود.
اختلاط هیومیک اسید
اسید هیومیک در محیطهای اسیدی یا در حضور کلسیم ناپایدار است و ممکن است رسوب کند یا اثر آن کاهش یابد. بنابراین نباید با اسیدها یا کودهای کلسیمی مانند نیترات کلسیم مخلوط شود.
نکته: اسید فولویک نسبت به هیومیک پایدارتر بوده و محدودیت کمتری دارد.
اختلاط گوگرد مایع
گوگرد مایع در اختلاط کودها و سموم یکی از مواد با حساسیت بالا محسوب میشود نباید با کودها یا ترکیبات دیگر مخلوط شود. زیرا هم از نظر شیمیایی و هم از نظر اثرات فیزیولوژیک روی گیاه میتواند واکنشهای ناخواسته ایجاد کند.
اختلاط فسفر و منیزیم
ترکیب کودهای فسفر بالا مانند مونوآمونیوم فسفات (MAP) و مونوپتاسیم فسفات (MKP) با سولفات منیزیم یا نیترات منیزیم، بهویژه در غلظتهای بالا یا زمانی که pH محلول بالاتر از ۷ باشد، میتواند باعث تشکیل و رسوب فسفات منیزیم شود؛ به همین دلیل در سیستمهای هیدروپونیک این ترکیبات معمولاً در دو تانک جداگانه نگهداری و تزریق میشوند.
اختلاط فسفر با ریزمغذیها
فسفر تمایل دارد با ریزمغذیهای سولفاته مانند سولفات آهن، روی، منگنز و مس واکنش داده و فسفاتهای نامحلول تشکیل دهد.
برای جلوگیری از این مشکل باید از فرمهای کلاته (EDTA، EDDHA) استفاده شود.